"Yolda düşman yok, sadece öğretmenler var" cümlesini seviyorum. Mutlu ve nefret dolu olmak, sevmek ve nefret etmek iyidir, ama yamaçtan aşağı inip iki ayağına basma fırsatını değerlendirmeye gerek yoktur. İnsanların bilişsel olarak ya da pozisyon tutması için bir pozisyonu olmalı. Belirtmek gerekir ki, kimse samimi insanları utandırmaz. Kısacası, insanları bir ayna olarak kullanmak nihai olarak kendi uygulamanızdır

İnternet neden "tanrılar yaratmaya" ve "tanrıları yok etmeye" hevesli? İnternetin doğuşundan bu yana çeşitli "tanrılar" doğdu ve Douyin'de yumurta paylaşmak bile "yumurta tanrıları" haline gelebilir. Aslında, bu hâlâ para kazanmak sayesinde oluyor, sermaye insanları simgeler, popüler bir model 1.000'den fazla vasat içerik kazandırıyor ve insanların manevi ihtiyaçlarını da karşılayabiliyor. Tanrılar yaratmak yerine, aslında herkes tanrıları yok etmeyi tercih eder, eşekler yamaçta iner, kamusal kıskançlık ve dengesizlik bir çıkış yolu bulur ve kolektif yargı kısa vadeli bir güç duygusu getirir. Bir tanrı yaratmanın amacı, tanrıyı yok etmek ve büyük bir dikkat karnavalı tamamlamaktır. Su ol, dostum.