W Parku Narodowym Królowej Elżbiety w Ugandzie, odporny jednooki, trójnożny lew o imieniu Jacob łamie oczekiwania i przechytrza surowe zasady sawanny. Ten 11-letni samiec przeszedł przez niszczycielskie kontuzje, które skazałyby większość lwów na zagładę. W 2020 roku sidła kłusownika odcięły mu lewą tylną nogę. Wkrótce potem atak bawoła z Kapsztadu pozostawił go niewidomym na jedno oko. Zazwyczaj takie uszkodzenia—utrata prędkości, siły i pełnego widzenia—prowadzą do głodzenia się dorosłego samca lwa, który polega na wybuchowych sprintach (do 50 mph lub 80 km/h w krótkich seriach), aby pokonać dużą zdobycz, taką jak guziec ważący do 440 funtów (200 kg). Jednak Jacob doskonale się przystosował, przepisując swoją strategię polowania. Nagrania z drona termalnego uchwycone przez badaczy z projektu monitorowania lwów Kyambura pokazują, jak stosuje taktyki bardziej przypominające lamparta niż tradycyjnego myśliwego z stada lwów. Ukrywa się w gęstej roślinności, podchodzi blisko i przeprowadza nagłe, silne zasadzki, zamiast angażować się w długotrwałe pościgi, których już nie może utrzymać. Zauważono go nawet przy wykopywaniu zdobyczy z nor, celując w wolniejsze, bardziej niezawodne gatunki, aby skutecznie zdobywać posiłki. Naukowiec zajmujący się ochroną przyrody, Alexander Braczkowski, zauważa, że Jacob zasadniczo zmienił swoją dietę i podejście. W przeciwieństwie do większości poważnie rannych lwów "trójnożnych", które mocno polegają na wsparciu stada w polowaniach na dużą zwierzynę, Jacob często poluje samotnie lub razem z bratem Tibu, pokazując niezwykłą niezależność i pomysłowość. Jego historia wykracza poza umiejętności łowieckie: nadal broni swojego terytorium i słynnie przepłynął przez Kazinga Channel, pełen krokodyli i hipopotamów—o długości około mili (1,6 km)—w wyczynie, który uważa się za jeden z najdłuższych zarejestrowanych dla tego gatunku. Gdy lwy w całej Afryce Wschodniej zmagają się z kurczącymi się siedliskami, kłusownictwem i presjami klimatycznymi, zdolność adaptacyjna Jacoba podkreśla kluczowy czynnik przetrwania. Badacze nadal uważnie go monitorują, zainspirowani tym, jak determinacja jednego zwierzęcia może informować szersze strategie ochrony w zmieniającym się świecie.